«Սիրելի հայրիկ ու մայրիկ, երբ ես լաց եմ լինում, պետք չէ ամեն անգամ ծծակով փակել բերանս, ես այդպես արտահայտում եմ իմ հույզերը, դա շատ կարևոր է ինձ համար: Իհարկե, երբեմն...

«Մայրի՜կ, բաց արա դուռը... տուկ-տուկ...մա՜յրիիի՜կ... Ես ուզում եմ իմանալ, թե ինչ եք անում մեծահասակներդ, երբ մտնում եք լոգարան ու դուռը փակում: Ես էլ եմ ուզում ներս գալ... Վա՜յ, ինչ հետաքրքիր...